Schola Ermetica della Fratellanza di MiriamScuola Philosophica di Teurgia Ermetica "Salvatore Mergè"
Iscrizioni
Stella

Citazioni

“Conosci te stesso e conoscerai l'Universo e gli Dei.”

— Oracolo di Delfi

Ultimo Aggiornamento

lunedì
16 novembre 2026

Online

1 Utente online

Psalmus 9

PSALMUS 9

In finem, pro occultis filii. Psalmus David.

Confitébor tibi, Dómine, in toto corde meo: narrábo ómnia mirabília tua.

Lætábor et exsultábo in te: psallam nómini tuo, Altíssime.

In converténdo inimícum meum retrórsum: infirmabúntur, et períbunt a fácie tua.

Quóniam fecísti judícium meum et causam meam: sedísti super thronum, qui júdicas justítiam.

Increpásti Gentes, et périit ímpius: nomen eórum delésti in ætérnum, et in s?culum s?culi.

Inimíci defecérunt frámeæ in finem: et civitátes eórum destruxísti.

Périit memória eórum cum sónitu: et Dóminus in ætérnum pérmanet.

Parávit in judício thronum suum: et ipse judicábit orbem terræ in æquitáte, judicábit pópulos in justítia.

Et factus est Dóminus refúgium páuperi: adjútor in opportunitátibus, in tribulatióne.

Et sperent in te qui novérunt nomen tuum: quóniam non dereliquísti quæréntes te, Dómine.

Psállite Dómino, qui hábitat in Sion: annuntiáte inter Gentes stúdia ejus:

Quóniam requírens sánguinem eórum recordátus est: non est oblítus clamórem páuperum.

Miserére mei, Dómine: vide humilitátem meam de inimícis meis.

Qui exáltas me de portis mortis, ut annúntiem omnes laudatiónes tuas in portis fíliæ Sion.

Exsultábo in salutári tuo: infíxæ sunt Gentes in intéritu, quem fecérunt. In láqueo isto, quem abscondérunt, comprehénsus est pes eórum.

Cognoscétur Dóminus judícia fáciens: in opéribus mánuum suárum comprehénsus est peccátor.

Convertántur peccatóres in inférnum, omnes Gentes quæ obliviscúntur Deum.

Quóniam non in finem oblívio erit páuperis: patiéntia páuperum non períbit in finem.

Exsúrge, Dómine; non confortétur homo: judicéntur gentes in conspéctu tuo.

Constítue, Dómine, legislatórem super eos: ut sciant Gentes quóniam hómines sunt.

Ut quid, Dómine, recessísti longe, déspicis in opportunitátibus, in tribulatióne?

Dum supérbit ímpius, incénditur pauper: comprehendúntur in consíliis quibus cógitant.

Quóniam laudátur peccátor in desidériis ánimæ suæ: et iníquus benedícitur.

Exacerbávit Dóminum peccátor, secúndum multitúdinem iræ suæ non qu?ret.

Non est Deus in conspéctu ejus: inquinátæ sunt viæ illíus in omni témpore.

Auferúntur judícia tua a fácie ejus: ómnium inimicórum suórum dominábitur.

Dixit enim in corde suo: Non movébor a generatióne in generatiónem sine malo.

Cujus maledictióne os plenum est, et amaritúdine, et dolo: sub lingua ejus labor et dolor.

Sedet in insídiis cum divítibus in occúltis: ut interfíciat innocéntem.

Óculi ejus in páuperem respíciunt: insidiátur in abscóndito, quasi leo in spelúnca sua.

Insidiátur ut rápiat páuperem: rápere páuperem, dum áttrahit eum.

In láqueo suo humiliábit eum: inclinábit se, et cadet, cum dominátus fúerit páuperum.

Dixit enim in corde suo: Oblítus est Deus, avértit fáciem suam ne vídeat in finem.

Exsúrge, Dómine Deus, exaltétur manus tua: ne obliviscáris páuperum.

Propter quid irritávit ímpius Deum? dixit enim in corde suo: Non requíret.

Vides quóniam tu labórem et dolórem consíderas: ut tradas eos in manus tuas.

Tibi derelíctus est pauper: órphano tu eris adjútor.

Cóntere brácchium peccatóris et malígni: quærétur peccátum illíus, et non inveniétur.

Dóminus regnábit in ætérnum, et in s?culum s?culi: períbitis, Gentes, de terra illíus.

Desidérium páuperum exaudívit Dóminus: præparatiónem cordis eórum audívit auris tua.

Judicáre pupíllo et húmili, ut non appónat ultra magnificáre se homo super terram.

 


SALMO 9

Al maestro del coro. In sordina. Salmo. Di Davide.

Loderò il Signore con tutto il cuore e annunzierò tutte le tue meraviglie.

Gioisco in te ed esulto, canto inni al tuo nome, o Altissimo.

Mentre i miei nemici retrocedono, davanti a te inciampano e periscono,

perché hai sostenuto il mio diritto e la mia causa; siedi in trono giudice giusto.

Hai minacciato le nazioni, hai sterminato l'empio, il loro nome hai cancellato in eterno, per sempre. 

Per sempre sono abbattute le fortezze del nemico, è scomparso il ricordo delle città che hai distrutte. 

Ma il Signore sta assiso in eterno; erige per il giudizio il suo trono:

giudicherà il mondo con giustizia, con rettitudine deciderà le cause dei popoli.

Il Signore sarà un riparo per l'oppresso, in tempo di angoscia un rifugio sicuro.

Confidino in te quanti conoscono il tuo nome, perché non abbandoni chi ti cerca, Signore.

Cantate inni al Signore, che abita in Sion, narrate tra i popoli le sue opere.

Vindice del sangue, egli ricorda, non dimentica il grido degli afflitti.

Abbi pietà di me, Signore, vedi la mia miseria, opera dei miei nemici, tu che mi strappi dalle soglie della morte,

perché possa annunziare le tue lodi, esultare per la tua salvezza alle porte della città di Sion.

Sprofondano i popoli nella fossa che hanno scavata, nella rete che hanno teso si impiglia il loro piede.

Il Signore si è manifestato, ha fatto giustizia; l'empio è caduto nella rete, opera delle sue mani. 

Tornino gli empi negli inferi, tutti i popoli che dimenticano Dio.

Perché il povero non sarà dimenticato, la speranza degli afflitti non resterà delusa.

Sorgi, Signore, non prevalga l'uomo: davanti a te siano giudicate le genti.

Riempile di spavento, Signore, sappiano le genti che sono mortali.

Perché, Signore, stai lontano, nel tempo dell'angoscia ti nascondi?

Il misero soccombe all'orgoglio dell'empio e cade nelle insidie tramate.

L'empio si vanta delle sue brame, l'avaro maledice, disprezza Dio.

L'empio insolente disprezza il Signore: "Dio non se ne cura: Dio non esiste"; questo è il suo pensiero.

Le sue imprese riescono sempre. Son troppo in alto per lui i tuoi giudizi: disprezza tutti i suoi avversari.

Egli pensa: "Non sarò mai scosso, vivrò sempre senza sventure".

Di spergiuri, di frodi e d'inganni ha piena la bocca, sotto la sua lingua sono iniquità e sopruso.

Sta in agguato dietro le siepi, dai nascondigli uccide l'innocente.

I suoi occhi spiano l'infelice, sta in agguato nell'ombra come un leone nel covo. Sta in agguato per ghermire il misero, ghermisce il misero attirandolo nella rete.

Infierisce di colpo sull'oppresso, cadono gl'infelici sotto la sua violenza.

Egli pensa: "Dio dimentica, nasconde il volto, non vede più nulla".

Sorgi, Signore, alza la tua mano, non dimenticare i miseri.

Perché l'empio disprezza Dio e pensa: "Non ne chiederà conto"?

Eppure tu vedi l'affanno e il dolore, tutto tu guardi e prendi nelle tue mani. A te si abbandona il misero, dell'orfano tu sei il sostegno. Spezza il braccio dell'empio e del malvagio;

Punisci il suo peccato e più non lo trovi.

Il Signore è re in eterno, per sempre: dalla sua terra sono scomparse le genti.

Tu accogli, Signore, il desiderio dei miseri, rafforzi i loro cuori, porgi l'orecchio

per far giustizia all'orfano e all'oppresso; e non incuta più terrore l'uomo fatto di terra.

« Torna alla Home